بصیرهمت
از: روزنامه گاردین
چاپ لندن
چرخش نمادین و دپلوماتیک
بریتانیا ،کانادا، استرالیا و فرانسه دولت فلسطین را برسمیت شناختند
ترویج رویای یک کشور فلسطینی، بدون اقدامات معنی دار و عملی ، جهت توقف نابودی فلسطینی ها، توقف شهرک سازی و اشغال، بزدلانه و خودخواهانه، و غیر عملی است .
در حالیکه ، باران مرگ در شهر غزه می بارد، گرسنگی در شمال غزه سایه افکنده ، اسراییل تاکنون بیش از ۶۵ هزار فلسطینی را کشته است ، چشم انداز یک آتش بس دوامدار هم مبهم بنظر میرسد ، چه رسد به یک توافق دراز مدت ، در این حالت ، نخست وزیر بریتانیا با اعلام رسمی کشور فلسطین را، در کنار کانادا، استرالیا و فرانسه ،برسمیت شناخت و چنین اظهار نمود:
امید به راه حل دو دولتی در حال محو شدن است،اما ما نمیتوانیم بگذاریم ، این چراغ خاموش گردد
در حالیکه در سال ۲۰۱۲ ، زمانیکه فلسطین بحیث یک کشور ناظر در سازمان ملل مورد تایید قرار گرفت و ۱۳۶ کشور انرا برسمیت شناختند ، بریتانیا در انزمان از شناخت فلسطین خود داری نمود و در کنار امریکا قرار گرفت.
مگر ، این یک تغییر دپلوماتیک اما نمادین است ، امریکا از عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل جلوگیری خواهد نمود ، در بهترین حالت ، این بخشی از یک تلاش هماهنگ برای پایان دادن به جنگ ، احیای چشم انداز بلند مدت برای تشکیل کشور فلسطین و جلوگیری از پاکسازی قومی است ، و در بدترین حالت ، دولت ها برای فرونشاندن خشم داخلی کشورهای شان تلاش می نمایند ، مگر از اقدامات اساسی و عملی اجتناب می ورزند.
گرچه ، موضع دولت ترامپ در حمایت از اسراییل تغییر ننموده است ، مگر اسراییل روز تا روز منزوی تر میگردد و حمایت عمومی مردم در امریکا از اسراییل در حال کاهش است ، مطابق گذارش سازمان ملل اسراییل در غزه مرتکب نسل کشی گردیده و ناتانیاهو برسمیت شناختن فلسطین را پاداشی برای تروریست ها می داند.
دونالد ترامپ ، که میتواند با یک تماس تیلیفونی بر این جنگ ، غزه، پایان دهد ، در عوض از اعطای ویزه برای رهبر و نمایندگان فلسطینی جهت شرکت در مجمع سازمان ملل خود داری نمود . امانویل ماکرون و دیگران هنوز امیدوار اند تا ترامپ را متقاعد سازند که رویای وی برای جایزه نوبل بدون پیشرفتی در مسیله فلسطین تحقق نخواهد یافت.
اتحادیه اروپا ، بزرگترین شریک تجاری اسراییل است که اهرم واقعی فشار رامیتواند بر اسراییل داشته باشد ،مگر اتحادیه اروپا ، تاکنون کاری برای تعلیق کمک های مالی اش به اسراییل ننموده است .و تا هنوز تجارت میان اتحادیه اروپا و اسراییل ادامه دارد ، بریتانیا و کشور های اروپایی باید به انتقال تسلیحات و همکاری نظامی با اسراییل پایان دهند ، که نمیدهند.
ترویج رویای یک کشور فلسطین بدون اقدامات معنی دار و عملی ، جهت توقف نابودی فلسطینی ها، توقف شهرک سازی و اشغال، بزدلانه و خودخواهانه، و غیر عملی است . در حالیکه پایان دادن به کشتار غزه باید در اولویت قرار گیرد و حتی نه تنها توقف کشتار فلسطینی ها به اقدامات عاجل جامعه جهانی نیازمند است ، بلکه بایدزمینه های عملی برای ملت سازی در فلسطین مساعد گردد.
بریتانیا، که همین اکنون از تامین کنندگان پرزه جات و تسلیحات نظامی اسراییل است ، از همه کشور های اروپایی مسیولیت بیشتر در تامین صلح و ختم جنگ در غزه دارد ، زیرا همین زخم خونین کنونی نتیجه همان اعلامیه ارتور بالفور، وزیر خارجه انزمان انگلیس ، بود که برای لیوان والتر ، نماینده جامعه یهودیان بریتانیا فرستاد ، این اعلامیه نشان همدردی آشکار بریتانیا با ایده ی صهیونیستی ،که برای ایجاد یک مسکن و خانه ملی برای قوم یهود در سرزمین مقدس تجسم یافته بود، محسوب میشود واین اعلامیه ، راه را برای تولد اسراییل در سال ۱۹۴۸در سرزمین فلسطین هموار نمود . و بنا بگفته هیات نمایندگی فلسطین در کمیته امور خارجی مجلس عوام انگلستان:
برای فلسطینی ها اعلامیه بالفور ریشه فقر ، سلب مالکیت و اشغال مداوم سرزمین فلسطینی ها است ، واقعیت کنونی ما فلسطینی ها نتیجه همان سیاست بریتانیا است که اسراییل را بقیمت جان مردم فلسطین تاسیس نمود.
یهودیان ،که اجداد شان در سال هفتاد میلادی توسط رومی ها تبعید شده بودند ، اعلامیه ی بالفور ، برای یهودیان آواره در سراسر جهان ، «تابلوی سرنوشت ساز» نام گرفت.
بالفور ،در سال ۱۹۱۹ ، در حالیکه از این اعلامیه دفاع نمود چنین اظهار داشت:
صیهونیزم چه درست و چه غلط ،چه خوب و یابد،ریشه در سنت های کهن ، نیاز های کنونی و امید های اینده دارد که اهمیت بسیار عمیقتر نسبت به خواسته های هفتصد هزار (نفوس انزمان فلسطینی ها )عربی دارند که هم اکنون در ان سرزمین باستانی ساکن اند. در سال ۱۹۲۵ ،بالفور که متقاعد شده بود ،از فلسطین دیدن نمود و در انجا مورد استقبال یهود یان قرار گرفت و یهودیان شهرک جدیدی در دره جزریل به نام وی نامگذاری نمودند. پایان
بالا
بازگشت