بصیرهمت
نوشته، تد سنایدر،نویسنده
و پژوهشگر امور بینالمللی
۱۳- فوریه -۲۰۲۶
تحریم اقتصادی ،ابزاری برای سیاست خارجی
زمانیکه گرسنه ساختن مردم، سیاست قابل قبول برای تغیر رژیم انتخاب میگردد
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۰، ریچارد نیکسون به طرز ننگینی به سازمان سیا دستور داد که «اقتصاد چیلی را به فریاد درآورید »)
اما «اقتصاد» یک مفهوم انتزاعی است و،اقعیت جنگ اقتصادی، جمعیتی را گرسنه ساختن است. تحریمها و ممنوعیتهای اقتصادی ، تعبیرهایی برای باجگیری و گرسنگی مردم اند.
در سال ۱۹۶۰، آیزنهاور در مورد قرنطین اقتصادی کوبا گفت: «اگر گرسنه باشند، کاسترو را بیرون خواهند کرد.»،حالا بیش از نیم قرن بعد، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه امریکا ، در توضیح تحریمهای «فشار حداکثری» ترامپ علیه ایران، گفت که ایران اگر «بخواهد مردمش غذا بخورند» تسلیم خواستههای ایالات متحده خواهد شد. ایالات متحده امروز هنوز هم به شدت همان سیاست را در کوبا و ایران دنبال میکند.
دولت ترامپ، دیپلماسی را کنار گذاشته است. مارکو روبیو به عنوان وزیر امور خارجه رفتار نمیکند. اگر پیت هگزت وزیر جنگ ایالات متحده است ، عنوان مناسبتر برای روبیو، وزیر جنگ اقتصادی است.
ایالات متحده، به مدت سه ربع قرن، انواع ترورها و کودتاها را برای سرنگونی دولت ها،از جمله کوبا انجام داده است،مگر همه آنها شکست خوردهاند. هیچ قیام مردمی در کیوبا شکل نگرفته است. هیچ فرد داخلی خائن دولتی پیدا نشده است که دولت را تغییر دهد. هیچ کس، نه ترامپ و نه پایگاه او، نمیخواهند در یک اشغال طولانی مدت، نیروی زمینی وارد عمل شود.
اما با تعیین مهلت پایان سال برای تغییر رژیم در کوبا، باید طرحی اجرا شود. تنها چیزی که باقی مانده همان طرحی است که به مدت سه ربع قرن شکست خورده است. تنها کاری که برنامهریزان ترامپ میتوانند انجام دهند، تشدید تحریم ها است. و این دقیقاً همان کاری است که آنها انجام میدهند:
تلاش برای ایجاد عمدی شرایط گرسنگی در کوبا
در کوبا، نفت کافی برای تضمین کارکرد موتر ، ژنراتور یا آب گرم وجود ندارد. برق کافی برای روشن نگه داشتن چراغها وجود ندارد. در نتیجه، گردشگری، شریان حیاتی اقتصادی کوبا، در حال خشک شدن است. کانادا، منبع اصلی گردشگری کوبا، اخیراً یک توصیه مسافرتی برای این جزیره صادر کرده و توصیه کرده است که "به دلیل کمبود فزاینده برق، سوخت و مایحتاج اولیه از جمله غذا، آب و دارو، احتیاط زیادی به خرج دهید." در نهم جنوری ، کوبا اعلام کرد که خطوط هوایی بینالمللی به دلیل کمبود سوخت دیگر نمیتوانند در آنجا سوختگیری کنند. سپس ایر کانادا اعلام کرد که پروازها به کوبا را به حالت تعلیق در میآورد، زیرا سوخت در فرودگاهها موجود نخواهد بود.
اما اگر قرار است رژیم هنوز پابرجا بماند ، تحریم ها باید شدیدتر و بیشترگردند . ترامپ با عصبانیت گفت: "دیگر هیچ نفت یا پولی به کوبا نخواهد رفت - صفر!" "من قویاً پیشنهاد میکنم که آنها قبل از اینکه خیلی دیر شود، معاملهای انجام دهند." ترامپ در پایان ژانویه، با هدف «محاصره کامل واردات نفت» به کوبا، فرمان اجرایی وضع تعرفه بر هر کشوری که به کوبا نفت میفرستد را امضا کرد. به پیروی از آیزنهاور و نیکسون، کاردار ایالات متحده در سفارت ایالات متحده در هاوانا به کارکنان خود گفت که:
اکنون یک محاصره واقعی وجود خواهد داشت. هیچ چیزی وارد نمیشود. دیگر نفتی وارد نمیشود.
وارد نشدن نفت یا پول به کوبا، سیاست گرسنگی عمدی است. در ۴ فوریه، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد اظهار داشت که «دبیرکل به شدت نگران وضعیت بشردوستانه در کوبا است که اگر نیازهای نفتی آن برآورده نشود، اگر فرو نپاشد، بدتر خواهد شد.» او سپس یادآوری کرد که ،بیش از سه دهه است که مجمع عمومی پیوسته خواستار پایان دادن به تحریم اعمال شده توسط ایالات متحده علیه کوبا شده است.
سیاست آمریکا در قبال کوبا، جنگ اقتصادی است که به هیچ وجه کمتر از یک جنگ متعارف غیرقانونی یا کشنده نیست.
سیاست ایالات متحده در ایران نیز تفاوتی ندارد. هدف آن ایجاد گرسنگی و رنج، نه برای رژیم، بلکه برای مردم است، با این امید که مردم علیه رژیم قیام کنند، تحریمهای آمریکا نقش اصلی را در ایجاد بحران هزینه زندگی که ایرانیان را در اعتراضات اخیر به خیابانها کشاند، ایفا کردند. اما دولت ایران بدون رهایی از تحریمها، قادر به رسیدگی به اصلاحات اقتصادی مورد درخواست معترضان نیست. با این حال، ایالات متحده از پایان دادن به تحریمها بدون تسلیم ظرفیت دفاعی ایران و سرنگونی دولت خودداری میکند.
دولت ایران در رنج و سختی اقتصادی مردم خود بیتقصیر نیست. اگرچه آنها تا حدی مسئول هستند، اما ایالات متحده بیشترین سهم را در سقوط اقتصاد ایرن دارد. تحقیقات اخیر نتیجه گرفته است که تحریمهای ایالات متحده اقتصاد ایران را نابود کرده و طبقه متوسط را ۲۸ درصد کوچک کرده است.
و این نتیجه تصادفی نبود: این سیاست ایالات متحده بود. اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده، توضیح داد که:
پول ایران در آستانه فروپاشی است، رئیسجمهور ترامپ برای ما ،بدفتر کنترل داراییهای خارجی، دستور داد تا حداکثر فشار را بر ایران وارد نماییم. و این کار جواب داده است، زیرا در ماه دسامبر، اقتصاد آنها فروپاشید. ما شاهد ورشکستگی یک بانک بزرگ بودیم؛ بانک مرکزی ایران شروع به چاپ پول کرده است. کمبود دالر وجود دارد. آنها قادر به واردات نیستند و به همین دلیل مردم به خیابانها آمدند... این تدبیر اقتصادی است... اوضاع در جهت بسیار مثبتی در حال حرکت است.
در ۵ فوریه، بسنت،وزیر خزانه داری ، دوباره به این دستاورد افتخار کرد. او به کمیته بانکداری سنا گفت که «کاری که ما انجام دادهایم، ایجاد کمبود دالر درایران بوده است. این کمبود در ماه دسامبر به سرعت ، به اوج خود رسید، زمانی که یکی از بزرگترین بانکهای ایران ورشکست شد. هجوم به بانک رخ داد. بانک مرکزی مجبور به چاپ پول شد، ارزش پول ایران سقوط آزاد کرد، تورم به شدت افزایش یافت و از این رو شاهد بودیم که مردم ایران به خیابانها آمدند.».
اگر ایالات متحده توافق هستهای برجام را باطل نمیکرد، تحریمهای بسیار کمتری علیه ایران اعمال میشد. در حالی که دولت ایران به آنچه که برای پایان دادن به تحریمها وعده داده بود عمل کرد، دولت ایالات متحده این کار را نکرد. بازگشت تحریمها و افزایش بعدی آنها، یک استراتژی محاسبهشده جنگ اقتصادی بود که نشان داده شده است چیزی کمتر از یک سیاست خارجی گرسنگی دادن برای مردم نیست.
جهان ،از جهانی شدن به سمت ترامپی شدن در حال حرکت است.
آری، ترامپ هنوز گرینلند را ضمیمه نکرده است، اگرچه اساساً به هر آنچه که می
خواست در آنجا دست یافته است. آری، او مادورو را ربود، اما هنوز میادین نفتی
ونزوئلا را در اختیار ندارد. آری، او بار دیگر ایران را هدف قرار داده و آشکارا
اعلام کرده است که برای نابودی رژیم در کوبا و تبدیل آن به مستعمره آمریکا، هر
کاری را انجام خواهد داد. کوبا، یک مرجع اخلاقی و سیاسی برای تمام بشریت مترقی
است. این کشور بیش از ۶۰ سال در برابر فشارهای امپریالیستی مقاومت کرده
است.مگر حالا چنین بنظر میرسد که کیوبا در معرض خطر جدی قرار گرفته است .پایان
بالا
بازگشت