بصیرهمت
از:سایت فرهنگ ستراتژیک
ناتو و اداره ترامپ
در حالی که شرکای اروپایی ایالات متحده به طور فزایندهای از جنگ ترامپ دور ی می جویند ،ترامپ بطور دوامدار به متحدان حمله میکند و همه اینها نشان میدهد که چیزی بیشتر از یک اختلاف موقت ،درز عمیقی،میان اداره ترامپ و ناتو بوجود امده است .
از نظر ژنرال دوگل، «معاهدهها مانند دختران جوان و گلهای گلابی اند ، تا زمانی که میتوانند، دوام بیاورند، دوام میآورند.» با این معیار، به نظر میرسد، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خیلی سریع بسوی پژمرده شدن میرود . جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران، شکافهایی را ایجاد کرده (یا آشکار کرده است) که ممکن است مصیبت بار باشند.
این هفته، اولین فراخوان از نوع خود از سوی جناح راست اروپایی، تینو چروپالا،سخنگوی فدرال حزب آلترناتیو برای آلمان بود که اعلام کرد: «بیایید شروع به عملی کردن آنچه که مانیفست حزب ما میگوید، نماییم: خروج تمام نیروهای آمریکایی از آلمان» .او گفت که آلمان نمیتواند خود را یک کشور واقعاً مستقل بنامد، در حالی که میزبان پایگاههای خارجی است، که هیچ کنترل واقعی بر آنها ندارد.
چروپالا ،از اقدام دولت اسپانیا در بستن پایگاههای ایالات متحده و حریم هوایی اسپانیا به روی مشارکت در جنگ ایران چنین تمجید کرد: ٬٬کشتیهای تحت پرچم اسپانیا اجازه عبور از تنگه [هرمز] را دارند. چرا به اسپانیاییها اجازه عبور داده میشود؟ زیرا اسپانیا پایگاههای خود را برای جنگ ایران بسته ااند . و این کاملاً درست است٬٬»
این یک پاسخ آشکار به آخرین اظهار نظر رئیس جمهور ترامپ است که گفته بود: «کشورهایی مانند بریتانیا»، که از دخالت در جنگ ایران خودداری کردند، باید «بروند و نفت خودشان را تهیه نمایند ». در واقع، ایران به کشتیهایی که نفت آنها به مقصد کشورهای بیطرفدر جنگ در حرکت اند ، اجازه داده است تا از تنگه هرمز عبور نمایند.
قابل درک است که تهران ،کشورهای میزبان پایگاههایی را که ایالات متحده از آنها به ایران حمله میکند، واقعاً «بیطرف» نمیداند. اگر جنگ ادامه یابد و کمبود انرژی در اروپا بدتر شود، درخواستها برای پیروی سایر کشورهای اروپایی از اسپانیا قطعاً تشدید خواهد شد.
کشور های عربی خلیج فارس در این جنگ ، که میزبان پایگاه های نظامی امریکا اند و اصلا کنترولی براین پایگاه ها در کشور خود شان ندارند ،ضربات اقتصادی هنگفتی را متحمل گردیده اند .
فرانسه و ایتالیا در واقع شروع به حرکت در این مسیر کردند و اجازه سوختگیری هواپیماهای آمریکایی به سمت جنگ را ندادند . فرانسه حریم هوایی خود را به روی پروازهای آمریکایی مرتبط با جنگ مسدود نمود . واکنش ترامپ همانطور که قابل پیشبینی بود، خشمگین بوده است و چنین نوشت : ٬٬ایالات متحده عدم کمک فرانسه را به یاد خواهد آورد٬٬ و به بریتانیا و فرانسه هشدار میدهد که: «شما یاد خواهید گرفت که چگونه برای خودتان بجنگید، ایالات متحده آنجا نخواهد بود تا به شما کمک کند، همانطور که شما برای ما آنجا نبودید٬٬.این در حالی است که بریتانیا اجازه استفاده از پایگاه های خود را داده است .
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، در سخنانی سنجیدهتر اما شاید حتی تهدیدآمیزتر گفته است: «اگر ناتو فقط در مورد این باشد که ما در صورت حمله به اروپا از آنها دفاع کنیم، اما در صورت نیاز ما ، حق استفاده پایگاه های شان را از ما سلب کنند ، این ترتیب خیلی خوبی نیست. سخت است که در آن بمانیم و بگوییم این برای ایالات متحده خوب است. بنابراین همه اینها قرار است دوباره بررسی شود.
گرچه اعلام اخراج پنج هزار از سربازان امریکایی از جرمنی و تهدید های متواتر ترامپ مبنی بر کاهش قوای امریکا از اروپا باعث نگرانی مقامات جرمنی و فرانسه گردیده و گفتار های انها را در مورد ترامپ نرمتر ساخته است .
ناتو البته پیش از این نیز بحرانهایی را پشت سر گذاشته است. رئیس جمهور آیزنهاور از طریق فشار اقتصادی به تصرف کانال سوئز توسط انگلیس و فرانسه در سال ۱۹۵۶ پایان داد. رئیس جمهور جانسون از امتناع بریتانیا از اعزام نیرو به ویتنام خشمگین بود. ایالات متحده در دهه ۱۹۷۰ به شدت با ایجاد شبکه خطوط لوله گاز از سیبری به اروپا مخالفت کرد. فرانسه و آلمان با امتناع از شرکت در حمله به عراق در سال ۲۰۰۳، خشم شدید دولت بوش را برانگیختند.
جنگ ایران خطر ایجاد رکود اقتصادی را به همراه دارد که منجر به افزایش رادیکالیسم و قطبی شدن در اروپا میشود ، در مورد جنگ عراق، حداقل یک توجیه ظاهری و منطقی از سوی دولت بوش وجود داشت،مگر ترامپ حمله به ایران را بدون هیچ گونه مشورتی با متحدان ناتو و بر اساس توجیهاتی که هر دو آشکارا نادرست هستند، آغاز کرد.
کشورهای اروپای غربی در امتناع از شرکت در جنگ ایران، از حمایت قاطع مردم خود برخوردارند، و بخش بزرگی از مردم این کشورها با کارزار اسرائیل و آمریکا مخالف اند . حمایت افکار عمومی اروپا از این جنگ ،به دلیل دخالتهای شخصیترامپ ، به میزان زیادی کاهش یافته است.عدم محبوبیت شخصی ترامپ در اروپا و توهینهای بیادبانه او علیه کشورهای اروپایی، تمایل مردم به جنگ را به شدت کاهش داده است.
در مورد بریتانیا، که در بین تمام کشورهای ناتو، همواره متحد ستراتژیک آمریکا بوده است، ترامپ با توهینهای خود به نیروهای مسلح بریتانیا خشم عمومی را برانگیخت و حتی احزاب مخالف را مجبور کرد وقتی ترامپ شخصاً به نخست وزیر ،کییر استارمر ، توهین کرد، به دفاع از او برخیزند. تقریباً ۶۰٪ از پاسخدهندگان بریتانیایی در یک نظرسنجی با استفاده ایالات متحده از پایگاههای بریتانیا برای جنگ مخالفند.
در پسزمینه این پاسخهای اروپایی، عدم محبوبیت روزافزون اسرائیل در میان جمعیتهای اروپایی و بهویژه در نسل جوان نیز نهفته است. حتی قبل از حمله به ایران، جنایات اسرائیل در غزه باعث شده بود که ۶۳ تا ۷۰ درصد از پاسخدهندگان اروپایی دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل داشته باشند. نکته قابل توجه برای آینده سیاست اروپا این است که این ارقام در نسل جوان بهطور قابلتوجهی بالاتر است.
یکی از موانع بزرگ برای فاصله گرفتن اروپا از واشنگتن، جنگ اوکراین و ترس اروپا از حمله روسیه به اروپا است که اروپا تمایل به ادامه حمایت نظامی ایالات متحده دارد.
در حالیکه عدم موفقیت روسیه در تصرف مناطق مورد ادعایش در اکراین طی پنج سال ،
با وجود هزینه زیاد و تلفات جانی و مالی این کشور،بیانگرانست که ، این ادعای
اروپا در مورد تهدید روسیه اغراق امیز است ،. در حالی که تهدید جنگ ایران برای
اقتصادهای اروپایی بسیار واقعی و قریبالوقوع است.پایان
بالا
بازگشت