بصیرهمت
تحلیلگر روزنامه نیویارک تایمز ۷ - اکتوبر -۲۰۲۶روسیه و اتحادیه اروپا
ایا کمک های بی دریغ و دوامدار کشور های اروپایی روسیه را به حمله به یکی از کشورهای ناتو مجبورخواهد نمود؟
هفته‌های اولیه سال ۲۰۲۲ بحث‌های زیادی در مورد اینکه آیا روسیه واقعاً به اوکراین حمله خواهد کرد یا خیر، همه رسانه ها را فراگرفته بود.
کمتر کسی در احتمال حمله تردید داشت. حدود ۱۶۰ هزار سرباز روسی به مناطقی در نزدیکی مرز اوکراین منتقل شده بودند. این راز پنهانی نبود ، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور، معتقد بود اوکراین یک کشور مصنوعی با دولتی نامشروع است که واقعاً متعلق به روسیه است.
بحث در آن زمان بر این بود که آیا اقدامات و هیاهوی ولادیمیر پوتین صرفاً برای نمایش است یا خیر. تعدادی فکر می‌کردند که چنین حمله ای بعید است، زیرا آقای پوتین گفته بود که این اتفاق نخواهد افتاد؛. اما تعدادی هم بودند که میدانستند این حمله یک اقدام پوچ خواهد بود. اوکراینی‌ها مطمئناً با حمایت اروپا و ایالات متحده خواهند جنگید و حتی اگر ارتش آنها شکست بخورد، در عوض تسلیم ،مقاومت خواهند کرد. آقای پوتین ناگزیر در یک درگیری طولانی گرفتار خواهد شد که برای رهایی خود و ارتشش از این جنگ تلاش خواهد کرد.بهر حال این حمله انجام شد.
در ماه های اخیر با حملات ترکیبی روسیه به اروپا، این پرسش بیشترمیگردد که ، با توجه به اینکه آقای پوتین در آن زمان اشتباه محاسباتی بزرگی مرتکب شده بود، آیا اکنون می‌تواند اشتباه محاسباتی بزرگ‌تری را مرتکب شود و ارتش خسته و فرسوده از جنگ خود را به جنگ دیگری، احتمالاً بزرگ‌تر، بر علیه اروپا بکشاند؟ آیا او می‌تواند آنقدر ناامید باشد که از شکست تحقیرآمیز در اوکراین ، حاضر به ریسک جدی و خطرناک دیگری گردد.
ماه گذشته، اندکی پس از عزیمت قطار حامل بوریس جانسون، نخست وزیر سابق بریتانیا و دیگر مقامات اروپایی، یک پهپاد روسی به یک قطار مسافربری در ایستگاهی در نزدیکی مرز اوکراین با لهستان برخورد کرد. دیوید پترائوس، مدیر سابق سیا، هنگام وقوع حمله در ایستگاه قطار بود.
دولت آلمان اعلام کرده است که روسیه پشت پرده مسیول حمله پهپادی حامل مواد منفجره ای بوده است که اوایل ماه اگست در نزدیکی یک هواپیمای باری اوکراینی در فرودگاه لایپزیگ/هاله در شرق آلمان پیدا شد.
بار ها پروازهای پهپادهای شناسایی روسیه بر فراز اهداف حساس انجام شده
است و تسلیحات ارسالی به اوکراین بررسی و در مواردی مورد حمله قرار گرفته است.
روس‌ها این بازی را انجام می‌دهند زیرا آنها ناامیدانه می‌خواهند جنگ با اوکراین را طبق شرایط خود به پایان برسانند. حمایت مالی و نظامی مداوم اروپا از اوکراین به عنوان مانعی برای پیروزی تلقی می‌شود. آقای پوتین در هشدارهاو اقداماتش گستاخانه‌تر می‌شود تا اروپایی‌ها را به قطع حمایت از اکراین وادارد. جدول زمانی برنامه‌های تجدید تسلیحات غرب فرض را بر این می‌گذارد که روسیه تا زمانی که ارتش خود را در عرض چند سال بازسازی نکند، در موقعیتی نخواهد بود که چیزی را امتحان کند و حتی در آن صورت، یک ماجراجویی نظامی، حتی بیشتر از سال ۲۰۲۲، یک قمار خواهد بود، به خصوص که نیروهای روسی در حدود پنج سال است برای شکست دادن یک کشور بسیار کوچکتر خود تلاش کرده‌اند و به نتیجه مطلوب نرسیده اند .
آقای پوتین معتقد است که درگیری با ناتو عمیق و وجودی است و فراتر از اوکراین است و در برهه‌ای از زمان، این درگیری به اوج خود خواهد رسید. در داخل روسیه استدلال‌هایی برای منتظر نماندن وجود دارد. با توجه به اینکه تجدید تسلیحات اروپا هنوز در مراحل اولیه خود است، روسیه می‌تواند قبل از اینکه اتحادیه اروپا بتواند پاسخ کاملی بدهد، حمله کند. چنین حمله‌ای لزوماً یک جنگ تمام عیار نخواهد بود و در عوض می‌تواند یک حرکت محدود علیه یکی از کشورهای بالتیک باشد که روسیه می‌تواند برای آن نیروهای کافی داشته باشد. به استونی اشاره شده است. آقای پوتین می‌تواند محاسبه کند که هرگونه حمله‌ای، ناتو را در حالت شوک قرار می‌دهد، اعضای آن در مورد فعال کردن ماده ۵ مردد هستند و در نهایت اراده سیاسی در اروپا برای حمایت از اوکراین را تضعیف می‌کند.
از ایالات متحده، با ریاست جمهوری ترامپ، انتظار می‌رود کار کمی انجام دهد. اگر چنین حمله‌ای طبق برنامه پیش برود، می‌تواند بحرانی ایجاد کند که اوکراین را منزوی، ناتو را تضعیف و روسیه را در موقعیت بهتری برای ابراز وجود قرار دهد.
مگر ،واقعیت اینست که این همچنان یک عملیات پرخطر خواهد بود. روسیه ظرفیت اضافی زیادی ندارد. سازمان‌های اطلاعاتی غربی به احتمال زیاد، همانطور که در سال ۲۰۲۲ انجام دادند، آمادگی‌ها را تشخیص می‌دهند و احتمال غافلگیری کامل را کاهش می‌دهند. حتی اگر برخی از اعضای ناتو تمایلی به دخالت نداشته باشند، کشورهایی که بیشترین آسیب را دیده‌اند می‌توانند و به احتمال زیاد بدون انتظاراز دیگران از خود دفاع نمایند .
واقعیت دردناکتر اینست که ،آنچه که ممکن است به عنوان یک عملیات قابل مدیریت آغاز شود، می‌تواند به سرعت به درگیری بسیار بزرگترو نهایت خطرناک تبدیل شود.
در سال ۲۰۲۲، آقای پوتین با اعتماد به نفس بیش از حد، با فرض اینکه به سرعت پیروز خواهد شد و اوکراین را مطیع و ناتو را مبهوت خواهد کرد، دست به اقدام جسورانه‌ای زد. اگر او اکنون علیه یک کشور اروپایی دیگر ،از روی ناامیدی ،اقدام کند ،نتیجه بدتر خواهد بود.
با این حال، این بار نیازی به گمانه‌زنی‌های بی‌پایان در مورد برنامه‌های آقای پوتین نیست. چه او به سطح فعلی تحریکات ادامه دهد و چه تهدید را بالاتر ببرد - حتی خطر یک جنگ بزرگ را به جان بخرد - کشورهای اروپایی باید با یا بدون مشارکت آمریکا، اماده چنین خطرات باشند و با شهروندان خود در مورد این خطرات، ماهیت مبارزه و چگونگی برخورد با تهدیدات روسیه به بهترین شکل، صادق باشند. آنها باید در برابر حملات در هر سطحی که رخ می‌دهد، بهتر دفاع کنند، که مستلزم افزایش تلاش‌های اطلاعاتی و تسریع برنامه‌های تجدید تسلیحاتی است.پایان
بالا
بازگشت