برنامه های تازه 
محمدعثمان نجیب
کودک و آدم‌خواران عصر فوق مدرنیته‌ی قرن ۲۱ در جزیره‌ی مرگ جفری اپستین
 محمدعثمان نجیب مانیفست مکتب دینی فلسفی » من بیش از این نهمیدانم « |
 پوهاند سید سعدالدین هاشمی نخستین کتاب درباره جنبش مشروطه خواهی در افغانستان |
یکشنبه ۱۹ میزان ۱۴۰۵ خورشیدی برابر با ۱۱ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی
مشارکت افغانستان در رزمایش‌های بزرگ نظامی روسیه: کابل از مسکو چه می‌خواهد؟
به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: به دعوت رسمی مسکو ، یک هیئت نظامی بلندپایه افغانستان در رزمایش استراتژیک روسیه «سنتر-۲۰۲۶» که بین ۲۸ سپتامبر و ۳ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار شد، شرکت کرد و مراحل رزمایش را بررسی و از نمایشگاه تجهیزات نظامی مدرن بازدید کرد.
وزارت دفاع افغانستان اعلام کرد که این هیئت به ریاست مولوی نصیب‌الله مدنی، فرمانده «فرماندهی مشترک آموزش نظامی عبدالله بن مسعود» تشکیل شده است. این هیئت همچنین با نمایندگان نظامی چندین کشور شرکت‌کننده در این رزمایش‌ها دیدارهایی داشته است.
در نمایشگاه تسلیحات
صدیق‌الله نصرت، سخنگوی وزارت دفاع افغانستان، به الجزیره گفت که یک هیئت نظامی عالی‌رتبه از این وزارتخانه به دعوت رسمی روسیه در این مانورهای مشترک شرکت کرده است که ریاست آن را مولوی نصیب‌الله مدنی، فرمانده فرماندهی مشترک آموزش نظامی عبدالله بن مسعود، بر عهده دارد.
نصرت توضیح داد که در طول این بازدید، هیئت در مورد مراحل عملیاتی مانورها توجیه شد و همچنین از نمایشگاهی از تجهیزات نظامی مدرن شامل سلاح‌های سنگین، پهپادها ، موشک‌های دوربرد و سیستم‌های رباتیک بازدید کرد.
وی افزود: این هیئت با نمایندگان نظامی چین، هند، کره شمالی، ویتنام، کلمبیا، ازبکستان، تاجیکستان و سایر کشورها جلساتی برگزار کرد و با آنها در مورد تبادل تجربیات نظامی، آموزش و تحصیلات تخصصی نظامی و همچنین راه‌های افزایش همکاری‌های دوجانبه بحث و تبادل نظر کرد.
همگام بودن با فناوری‌های مدرن
اختر محمد راسخ، کارشناس نظامی، به الجزیره نت گفت که شرکت هیئت افغانستان در چنین مانورهایی به آنها اجازه می‌دهد تا علاوه بر دیدن تجهیزات به نمایش گذاشته شده و تبادل تجربیات با هیئت‌های نظامی کشورهای مختلف، با روش‌های آموزشی و رهبری و استفاده از فناوری‌های مدرن نظامی آشنا شوند.
راسخ افزود: شناسایی پهپادها، موشک‌های دوربرد و سیستم‌های رباتیک به طرف افغان این امکان را می‌دهد که از پیشرفت‌های فناوری نظامی مدرن، به ویژه با توجه به نقش فزاینده این سیستم‌ها در عملیات نظامی، مطلع شود.
او اشاره کرد که شرکت در چنین رویدادهایی فرصتی برای یادگیری تجربیات مختلف نظامی فراهم می‌کند و نه فقط برای دنبال کردن تمرینات میدانی، زیرا هیئت‌های شرکت‌کننده می‌توانند در مورد روش‌ها و فناوری‌های آموزش و تربیت نظامی مورد استفاده در ارتش‌های شرکت‌کننده بیاموزند.
توافقنامه همکاری نظامی-فنی
محمد یعقوب مجاهد، وزیر دفاع افغانستان، پس از بازگشت از سفرش به روسیه در ماه مه گذشته گفت که توافق حاصل شده بین کابل و مسکو مربوط به همکاری نظامی-فنی است و یک توافق دفاعی یا امنیتی نیست.
مجاهد توضیح داد که بخش بزرگی از تجهیزات نظامی افغانستان، از جمله بالگردها، هواپیماها و سلاح‌ها، ساخت روسیه است و نیاز به نگهداری و نوسازی دارد و به اهمیت همکاری با طرف روسی در این زمینه اشاره کرد.
شرکت هیئت وزارت دفاع افغانستان در مانورهای «مرکز-۲۰۲۶» پس از آن توافق صورت گرفت، چرا که این هیئت در جریان مراحل مانور قرار گرفت و از نمایشگاه تجهیزات نظامی مدرن بازدید کرد.
همکاری‌ای که فراتر از تجهیزات است
یوسف امین ززائی، تحلیلگر نظامی، به الجزیره نت گفت که مشارکت هیئت افغانستان در چارچوب سیاست بی‌طرفی کابل و برقراری روابط با کشورهای مختلف صورت می‌گیرد که به آن اجازه می‌دهد از تجربیات این کشورها در زمینه‌های مورد نیاز خود بهره‌مند شود.
ززائی افزود که همکاری نظامی با روسیه در حالی صورت می‌گیرد که وزارت دفاع افغانستان علاوه بر رسیدگی به تجهیزاتی که در اختیار دارد و برخی از آنها نیاز به نگهداری و نوسازی دارند، به دنبال توسعه قابلیت‌های خود و بهره‌مندی از تخصص و تجربه نظامی است.
او خاطرنشان کرد که شرکت هیئت نظامی افغانستان در مانورهای چند کشوری به طرف افغان این امکان را می‌دهد که مستقیماً با روش‌های آموزشی، رهبری و تجهیزات مدرن آشنا شود و همچنین با نهادهای نظامی کشورهای شرکت‌کننده ارتباط برقرار کرده و با آنها تبادل تجربیات کند.
ززائی معتقد است که روابط نظامی محدود به تجهیزات نیست، بلکه شامل آموزش و تربیت نظامی، انتقال تخصص و همکاری فنی نیز می‌شود که افغانستان میتواند از آنها در توسعه نهادهای نظامی خود بهره‌مند شود.
دیدار با نمایندگان کشورهای منطقه
ارتباطات هیئت افغانی تنها به طرف روسی محدود نشد؛ به گفته وزارت دفاع افغانستان، این هیئت با نمایندگان نظامی چین، هند، کره شمالی، ویتنام، کلمبیا، ازبکستان، تاجیکستان و دیگر کشورها دیدار و با آنها در مورد همکاری نظامی، تبادل تجربیات، آموزش و تحصیلات تخصصی گفتگو کرد.
از جمله این دیدارها، ملاقاتی بود که بین نصیب الله مدنی، رئیس هیئت افغانی، و رو کی چول، وابسته نظامی کره شمالی، در داخل نمایشگاه اسلحه انجام شد.
وزارت دفاع افغانستان تأیید کرد که جلساتی با نمایندگان نظامی کره شمالی برگزار شده است ، اما جزئیات مذاکرات و همچنین امضای توافقنامه نظامی جدید بین کابل و پیونگ یانگ را اعلام نکرد.
مانورهای بین‌المللی
رزمایش‌های «سنتر-۲۰۲۶» بین ۲۸ سپتامبر و ۳ اکتبر در چندین منطقه روسیه با مشارکت حدود ۴۷۰۰۰ پرسنل نظامی برگزار شد.
این رزمایش شامل چندین میدان آموزشی، به همراه مشارکت نیروها و هیئت‌های نمایندگی از کشورهای مختلف و حضور ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه در مرحله نهایی بود.
بر اساس گزارش رسانه‌های افغانستان، این مانورها با هدف آموزش نیروها برای انجام عملیات نظامی گسترده و بهبود هماهنگی، فرماندهی و کنترل در حین عملیات برگزار شد.
هیئت افغانی توانست مراحل عملی رزمایش‌های آموزشی روسیه را مشاهده کند، همچنین از نمایشگاه تجهیزات نظامی بازدید و با هیئت‌های نظامی شرکت‌کننده ارتباط برقرار کند.
نشست‌های مسکو و کابل
مشارکت افغانستان در زمانی صورت می‌گیرد که روابط سیاسی، اقتصادی و نظامی بین کابل و مسکو رو به افزایش است. در روزهای اخیر، مسکو میزبان هشتمین دور از رایزنی‌های «قالب مسکو» در مورد افغانستان بود که هیئت‌هایی از کابل و سایر کشورها در آن شرکت کردند.
مقامات افغان و روسی همچنین جلساتی برگزار کردند که در آن به روابط دوجانبه، همکاری‌های اقتصادی و تجاری و مسائل منطقه‌ای پرداخته شد، آن هم در زمانی که مسکو بر تمایل خود برای توسعه روابط با دولت افغانستان تأکید دارد.
در بخش نظامی، کابل و مسکو پیش از این همکاری در زمینه نظامی-فنی، به ویژه در رابطه با نگهداری تجهیزات ساخت روسیه که در اختیار نیروهای افغان است، را اعلام کرده‌اند.
وزارت دفاع افغانستان در جریان شرکت هیئت خود در رزمایش‌های «سنتر-۲۰۲۶» هیچ قرارداد تسلیحاتی جدیدی را اعلام نکرد و همچنین هیچ توافق نظامی جدیدی با کشورهایی که هیئت در حاشیه این رزمایش‌ها با آنها دیدار کرد، اعلام نکرد.
این وزارتخانه اعلام کرد که جلسات برگزار شده توسط این هیئت شامل تبادل تجربیات، آموزش و تحصیلات تخصصی نظامی و همکاری‌های دوجانبه بود، آن هم در زمانی که کابل به گسترش ارتباطات نظامی خود با روسیه و سایر کشورها ادامه می‌دهد.
رئیس مرکز مطالعات امنیتی پاکستان:مسکو با نزدیک‌شدن به طالبان در پی تغییر معادلات منطقه است
افغانستان انترنیشنل : رئیس مرکز پژوهش و مطالعات امنیتی پاکستان می‌گوید تغییر موضع روسیه در قبال طالبان و داعش نشان می‌دهد که مسکو در حال بازتعریف سیاست خود در افغانستان و ایجاد یک «بازی بزرگ» جدید در منطقه است.
امتياز گل، رئیس مرکز پژوهش و مطالعات امنیتی پاکستان، در مقاله‌ای که روز شنبه ۱۸ میزان در روزنامه اکسپرس تریبیون منتشر شد، نوشت که اظهارات اخیر سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، درباره اداره طالبان و مبارزه این گروه با داعش، پرسش‌های جدی درباره اهداف مسکو ایجاد کرده است.
او گفت لاوروف در پنجم اکتبر، در نشست فارمت مسکو، از کشورهای شرکت‌کننده خواست بپذیرند که اداره طالبان «با موفقیت کشور را اداره کرده است». او همچنین از نیروهای امنیتی طالبان به دلیل مبارزه با داعش و دیگر گروه‌های تروریستی در افغانستان تمجید کرد.
امتياز گل افزود که روسیه در ماه جولای داعش را با عنوان «ولایت خراسان» و به‌عنوان تهدیدی مستقر در افغانستان معرفی کرده بود، اما لاوروف در ششم اکتبر از این عنوان استفاده نکرد و شاخه پاکستانی داعش را گروهی توصیف کرد که حملات تروریستی در افغانستان و پاکستان انجام می‌دهد.
به نوشته رئیس مرکز پژوهش و مطالعات امنیتی پاکستان، این تغییر موضع، روایت طالبان را درباره فعالیت داعش در منطقه تقویت می‌کند. طالبان مدعی است که مراکز داعش در پاکستان قرار دارند و از آنجا علیه کشورهای همسایه، از جمله افغانستان، فعالیت میکنند.
او پرسیده است که آیا کنار گذاشتن عنوان «ولایت خراسان» از سوی مسکو و نزدیک‌شدن به روایت طالبان تصادفی است یا بخشی از تغییر محاسبات روسیه در قبال افغانستان و پاکستان.
آقای گل همچنین به اظهارات لاوروف درباره مخالفت روسیه با استقرار زیرساخت‌های نظامی ناتو در افغانستان و کشورهای همسایه اشاره کرده و نوشته است که مسکو از حضور نظامی غرب در منطقه به‌شدت نگران است.
او احتمال داده است که روسیه با نزدیک‌شدن به طالبان، در برابر ایالات متحده و پاکستان پیام سیاسی می‌فرستد. به نوشته او، مسکو ممکن است در صورت حمایت واشنگتن و اسلام‌آباد از گروه‌های مخالف طالبان، آماده کمک به کابل برای مقابله با این تهدیدها باشد.
رئیس مرکز پژوهش و مطالعات امنیتی پاکستان همچنین ادعای روسیه درباره ارسال مهمات از پاکستان به اوکراین را یکی دیگر از عوامل احتمالی تغییر محاسبات مسکو دانسته و نوشته است که روسیه شاید پاکستان را در کنار ائتلاف حامی اوکراین به رهبری امریکا و اروپا قرار داده باشد.
گل در پایان پرسیده است که آیا همین تغییرات در مناسبات روسیه، طالبان و پاکستان میتواند توضیحی برای پایان نشست اخیر فارمت مسکو بدون صدور بیانیه مشترک و نتیجه قابل توجه باشد.
روابط طالبان و پاکستان در ماه‌های اخیر به‌شدت پرتنش شده است. دو طرف یکدیگر را به حمایت از گروه‌های مسلح متهم میکنند و درگیری‌ها در امتداد مرز دو کشور نیز افزایش یافته است.
روسیه در میان کشورهای جهان تنها کشوری است که اداره طالبان را به‌صورت رسمی به رسمیت شناخته است. مسکو در سال جاری روابط خود با کابل را بیش از پیش گسترش داده و از تعامل سیاسی و اقتصادی با اداره طالبان حمایت کرده است.
طالبان بارها پاکستان را به حمایت از داعش متهم کرده است. پس از حملات مخالفان طالبان در نورستان و بدخشان نیز اداره طالبان از احتمال نقش داعش در این درگیری‌ها سخن گفته است.
با این حال، ناظران می‌گویند ادعای ارتباط مخالفان مسلح طالبان با داعش با شواهد موجود همخوانی ندارد و درگیری‌ها در نورستان و بدخشان عمدتاً از سوی جبهه آزادی افغانستان، متشکل از شماری از نظامیان پیشین، انجام شده است. تاکنون شواهد مستقلی درباره حضور یا مشارکت داعش در این درگیری‌ها ارائه نشده است.
نشست فارمت مسکو با حضور نمایندگان روسیه، طالبان، پاکستان، ایران، چین و شماری از کشورهای منطقه برگزار شد. روسیه تلاش داشت در این نشست میان طالبان و پاکستان میانجیگری کند، اما اختلاف‌های دو طرف بر نشست سایه انداخت.
هیئت طالبان با متن پیشنهادی بیانیه پایانی موافقت نکرد و نشست بدون صدور بیانیه مشترک پایان یافت. پاکستان گفت اختلاف با طالبان صرفاً بر سر واژه‌ها نبود و موضوعات مورد اختلاف، اساسی بود.
۲۵ سال پس از حمله آمریکا؛ چرا رسانه‌های غربی صدای مردم افغانستان را بازتاب نمی‌دهند؟
بیست‌وپنج سال پس از حمله آمریکا به افغانستان، پیامدهای این جنگ همچنان بر زندگی مردم افغانستان و حتی جامعه آمریکا سنگینی می‌کند؛ اما روایت چنددهه‌ای واشنگتن در این کشور و نگاه خود افغان‌ها به این تاریخ، در رسانه‌های غربی کمتر بازتاب یافته است.
به گزارش ایراف، نشریه «لس‌آنجلس ریویو آو بوکس» در مقاله‌ای تازه به قلم لیلا کریستین نادر، نویسنده افغان‌تبار آمریکایی، این خلأ را برجسته کرده و می‌گوید روایت‌های رایج در آمریکا، تاریخ افغانستان را تنها از ۱۱ سپتامبر به بعد می‌بینند.
در دهه ۳۰ خورشیدی، افغانستان میدان رقابت توسعه‌ای میان آمریکا و شوروی بود. دو قدرت برای ساخت بندها، جاده‌ها، کارخانه‌ها، میدان‌های هوایی و مراکز آموزشی رقابت می‌کردند و این پروژه‌ها عملاً نفوذ سیاسی و اقتصادی آنان را گسترش می‌داد.
با حمله شوروی در سال ۱۳۵۸، این رقابت شکل نظامی گرفت.
پول و سلاح از طریق سازمان‌های استخباراتی آمریکا و پاکستان به مجاهدین می‌رسید و رونالد ریگان آنان را «مبارزان آزادی» می‌نامید.
حتی کتاب‌های درسی تهیه‌شده با حمایت آمریکا، تصاویر تفنگ و موشک را برای آموزش کودکان به کار می‌بردند.
از خروج شوروی تا ظهور طالبان
خروج شوروی در سال ۱۳۶۷ پایان جنگ نبود. گروه‌های مسلح و سلاح‌ها باقی ماندند، جنگ داخلی کابل را ویران کرد و طالبان در همین خلأ امنیتی و سیاسی ظهور کرد. افغانستان وارد مرحله‌ای شد که زمینه‌ساز حمله آمریکا در سال ۲۰۰۱ شد.
تغییر تصویر افغان‌ها در گفتار سیاسی آمریکا
در دوران جنگ سرد، مجاهدین در گفتار رسمی آمریکا ستایش می‌شدند؛ اما پس از ۱۱ سپتامبر، روایت واشنگتن تغییر کرد و تروریسم، افراط‌گرایی و نجات زنان افغان محور توجیه جنگ شد.
تصویر «برقع آبی» به نماد رسانه‌ای افغانستان تبدیل شد و محدودیت‌های زنان به ابزاری برای توضیح ضرورت مداخله بدل شد.
در زمان خروج نیروهای آمریکایی در سال ۱۴۰۰، جو بایدن گفت آمریکا به افغان‌ها «فرصت تعیین آینده‌شان» را داده بود، اما نمی‌توانست «اراده جنگیدن» را برای آنان فراهم کند. این تغییر روایت، پرسش‌هایی درباره مسئولیت آمریکا در نتیجه امروز افغانستان ایجاد می‌کند.
هزینه‌های جنگ برای آمریکا؛ از سربازان تا خیابان‌های داخلی
پیامدهای جنگ افغانستان تنها در کابل و قندهار باقی نماند؛ در داخل آمریکا نیز آثار آن دیده می‌شود.
آسیب‌های روانی سربازان، هزینه‌های درمانی و بدهی‌های جنگ بخشی از این پیامدهاست.
تجهیزات نظامی طراحی‌شده برای جنگ افغانستان بعدها در اعتراض‌های داخلی آمریکا ظاهر شد؛ موترهای زرهی ضد مین در خیابان‌های شهرهای آمریکا به نمایش درآمدند.
بر اساس پژوهش «هزینه‌های جنگ» دانشگاه براون، هزینه مجموع جنگ‌های پس از ۱۱ سپتامبر حدود هشت تریلیون دلار برآورد شده است که ۲.۳ تریلیون دلار آن به افغانستان و پاکستان مربوط می‌شود.
افغانستان در سینمای آمریکا؛ حضور تصویر، غیبت مردم
افغانستان در فیلم‌ها، تصاویر رسانه‌ای و بازی‌های ویدیویی آمریکا حضور پررنگی داشته است؛ از عکس مشهور شربت‌گل روی جلد نشنل جیوگرافیک تا فیلم‌های جنگ سرد که شخصیت‌هایی چون رامبو را در کنار مجاهدین نشان می‌دادند.
اما در این روایت‌ها، کوه‌ها، دشت‌ها و میدان‌های جنگ دیده می‌شوند، نه زندگی مردم افغانستان. محور داستان‌ها معمولاً تجربه سرباز آمریکایی است و افغان‌ها در نقش‌های فرعی و وابسته به جنگ ظاهر می‌شوند.
صدای افغان‌ها؛ غایب در روایت خروج آمریکا
به باور نویسنده، در گزارش‌های مربوط به خروج آمریکا، تحلیل‌ها عمدتاً از زبان کارشناسان نظامی آمریکایی و خبرنگاران غیر افغان بیان شد.
افغان‌ها بیشتر برای روایت ترس، فرار و آوارگی حضور داشتند، نه برای تحلیل سیاست و تاریخ.
مسئولیت‌ها؛ گذشته و امروز
نادر تأکید می‌کند که مسئولیت آمریکا در افغانستان با خروج نیروهایش پایان نمی‌یابد؛ همان‌طور که سابقه مداخله خارجی، طالبان را از پاسخ‌گویی درباره عملکرد امروز خود معاف نمی‌کند.
مردم افغانستان اکنون هزینه تصمیم‌هایی را می‌پردازند که بر بسیاری از آنها اختیاری نداشتند. هر بحثی درباره گذشته، اگر به مسئولیت‌های امروز و راه‌های کاهش این هزینه‌ها نپردازد، برای مردم افغانستان دستاوردی نخواهد داشت.
چرا اقتصاد در افغانستان و در دولت طالبان موفق عمل کرد؟
روزنو :قدرت پول ملی را افزایش داده و با خاموش کردن موتور خلق پول، سیاست‌های جدی مقابله با کسری بودجه، ترویج تجارت سالم و بی مداخله، تشویق سرمایه گذاری خارجی، مبارزه جدی با فساد و جلوگیری از تضاد منافع دولتمردان با فعالان اقتصادی علائمی مثبت از روندی را خلق کرده که افقی روشن را نوید می‌دهد.
به گزارش روز نو طی ۴ سال گذشته نرخ دلار در افغانستان نه تنها ثابت نبوده بلکه بیش از ۳۷% ارزان شده یا به عبارتی پول ملی تقریبا سالی ۱۰% قدرتمندتر شده است!
مقصود ما البته این نیست که اگر مردم مقاوم ایران جای خرید دلار طی چهار سال گذشته افغانی خریده بودند امروز ۳۷% سود بالاتری کسب کرده بودند بلکه ما به دنبال این هستیم که چگونه یک حکمرانی دٌگم و عقب مانده با عقایدی افراطی در دین و مذهب و اساسا ایدئولوژیک توانسته در مدیریت اقتصادی کشور موفق عمل کند و ما بیش از چهار دهه است هشتمان گروی نهمان است!
راز موفقیت طالبان در افغانستان تفکیک ایدئولوژی از مکانیزم اداره اقتصاد در کشور است.
درست است که طالبان در حوزه اجتماعی بخصوص زنان و بخش فرهنگ به شدت ایدئولوژیک و تک بعدی عمل کرده، اما به هیچ وجه این نگاه را به تجارت و تولید و به طور کل اقتصاد تسری نداده است.
تولید، تجارت خصوصی، احترام کامل به مالکیت خصوصی، نظام مدرن تعرفه‌ای برای گمرک و استفاده از منابع در مسیر تولید، احترام کامل به اقتصاد آزاد و به حداقل رساندن دخالت دولت در قیمت گذاریها، فعالیت آزاد صرافی ها، تجارت آزاد طلا، سرمایه گذاری‌های معدنی، مشارکت‌های جذاب برای سرمایه گذاری‌های خارجی با تضامین امنیت کامل جانی و مالی موجب شده این حکومت ایدئولوژیک یک اقتصاد غیر ایئولوژیک و کاملا عملگرا را در کشور حاکم کند!
طالبان فهمید که برای سر و سامان دادن به وضعیت مملکت لازم است از رویارویی مستقیم با آمریکا صرفنظر کند حتی اگر لازم نباشد با آمریکا رابطه رومانتیکی برقرار کند بنابراین ضمن پرهیز از سرشاخ شدن با آمریکا و به چالش کشیدن قدرت نظامی او و برغم وجود تحریم ها، معامله گری محدود و پشت پرده را با آمریکا مدیریت کرد و همزمان روابط گرمی به چین، روسیه، ایران، قطر، امارات، هند و کشورهای آسیای میانه برقرار کرد تا از طریق آنها به تجارت، سرمایه، مسیرهای ترانزیتی و دیپلماسی فعال دست یابد
طالبان حتی مثل یک تاجر فهیم سعی کرد بدون درگیر کردن خود در منطقه نهایت استفاده خود از شرایط امروز را کسب کند. افغانستان ساکت و آرام در حال تبدیل از یک کشور حائل به یک کشور کوریدوری است.
افغانستان امروز مسیری فعال بین چین و آسیای مرکزی است؛ کوریدوری بین ایران، پاکستان و چین است، کوریدوری بین روسیه، آسیای میانه و پاکستان است.
ضعیف شدن اقتصاد و تولید در ایران وابستگی افغانستان به ما که یک سوم واردات آنها را بعهده داشتیم کاهش خواهد داد و طالبان بی شک به تنوع تامین کنندگان و خروج اتکا از ایران روی خواهد آورد و جای آن امتیازات بزرگتری از ایران درخواست خواهد کرد.
شاید باور آن سخت باشد، اما همین افغانستانی که برقی برای کار نداشت در حال تبدیل شدن به پل انرژی آسیای میانه شده تا جایی که برق مازاد قرقیزستان و تاجیکستان از طریق این کشور به پاکستان ترانزیت می‌شود و همین پروژه ۱۳۰۰ مگاواتی منجر به توسعه زیرساخت انرژی در افغانستان شده است تا جایی که حتی دانه درشت‌های صنعت برق در ایران ترجیح میدهند جای ایران در افغانستان سرمایه گذاری کنند!
ایرانی‌ها حتی حاضرند جای ایران در معادن افغانستان سرمایه گذاری کنند تا از مشکلات و موانع ایرانی عبور کنند
از رسانه‌ها و شایعاتی که اقتصاد افغانستان را هنوز عقب مانده جلوه میدهند فاصله بگیرید و از مراجع قابل اعتماد در خصوص تغییرات شگرفی که طی این یکی دو سال پدید آمده پرس و جو کنید. بله هنوز این کشور درگیر فقر گسترده، نابرابری، بیکاری، کسری تجاری و ضعف سیستم بانکی است، اما مدیریت موفق تورم، نرخ مواد غذایی را در یک سال گذشته ۱۵% کاهش داده درست در همسایگی کشوری پرمدعا که در همین مدت ۱۳۰ درصد تورم مواد غذایی داشته است.
قدرت پول ملی را افزایش داده و با خاموش کردن موتور خلق پول، سیاست‌های جدی مقابله با کسری بودجه، ترویج تجارت سالم و بی مداخله، تشویق سرمایه گذاری خارجی، مبارزه جدی با فساد و جلوگیری از تضاد منافع دولتمردان با فعالان اقتصادی علائمی مثبت از روندی را خلق کرده که افقی روشن را نوید می‌دهد.
غرب و شرق را دیگر فراموش کنید! برای دولتمرد ایرانی که برای یک سفر آموزشی، حتی دیگر هواپیمایی نمانده، امروز شاید یک سفر زمینی به کابل آخرین فرصت یادگیری باشد!
شورای پناهندگان نروژ: زلزله‌زدگان کنر یک‌سال پس از فاجعه هنوز بی‌سرپناه‌اند
شورای پناهندگان نروژ اعلام کرد که یک‌سال پس از زمین‌لرزه ویرانگر کنر، هزاران خانواده همچنان در خیمه‌ها و سرپناه‌های موقت زندگی میکنند و برای بازسازی خانه‌ها، دسترسی به آب آشامیدنی و ادامه زندگی به کمک‌های فوری نیاز دارند.
به گزارش ایراف، شورای پناهندگان نروژ در گزارشی تازه تأکید کرده است که وضعیت زلزله‌زدگان کنر پس از گذشت یک‌سال همچنان بحرانی است و بخش بزرگی از خانواده‌های آسیب‌دیده نتوانسته‌اند به سرپناه پایدار دست یابند.
این نهاد روز جمعه اعلام کرد که تیم‌هایش بار دیگر به مناطق آسیب‌دیده در کنر رفته و از نزدیک با خانواده‌هایی دیدار کرده‌اند که هنوز در خیمه‌های فرسوده و سرپناه‌های موقت زندگی میکنند.
جاکوپو کاری‌دی، مدیر منطقه‌ای شورای پناهندگان نروژ در افغانستان، در سخنانی گفت: «نیازها در کنر بسیار گسترده است. تنها شمار اندکی از مردم توانسته‌اند سرپناه مناسب پیدا کنند و اکثریت همچنان در خیمه‌ها زندگی میکنند.»
او خواستار افزایش فوری کمک‌های بشردوستانه برای جلوگیری از تشدید بحران انسانی شد.
کاری‌دی هشدار داد: «بدون حمایت سازمان‌های امدادی، مردم این مناطق قادر نخواهند بود از پیامدهای این فاجعه رهایی یابند و زندگی خود را به وضعیت عادی بازگردانند.»
زمین‌لرزه‌ای به بزرگی شش ریشتر در اوایل شهریور سال گذشته ولایت‌های کنر، ننگرهار، لغمان و بخش‌هایی از مناطق همجوار را لرزاند.
در این حادثه، خانه‌های گلی و خشتی بسیاری ـ به‌ویژه در کنر ـ فرو ریخت و ده‌ها خانواده زیر آوار جان باختند.
این فاجعه در شبی تاریک بر مردمی فرود آمد که پیش از آن نیز با فقر شدید و ناامنی غذایی دست‌وپنجه نرم می‌کردند. طالبان اعلام کرده بود که شمار قربانیان این زمین‌لرزه بیش از دو هزار نفر بوده است.
گزارش شورای پناهندگان نروژ نشان می‌دهد که با وجود گذشت یک‌سال، نه‌تنها روند بازسازی کند پیش می‌رود، بلکه بسیاری از خانواده‌ها حتی به آب آشامیدنی سالم نیز دسترسی ندارند و زندگی‌شان به کمک‌های اضطراری وابسته است.
کشف محموله بزرگ لاجورد در مسیر بدخشان–کابل؛ دو نفر بازداشت شدند
فرماندهی پلیس طالبان در پروان اعلام کرد که در یک عملیات جاده‌ای، بیش از ۶۵۰ کیلو سنگ قیمتی لاجورد به‌همراه داروهای تقویتی جنسی و سلاح کمری از یک کامیون کشف و دو نفر در این پرونده بازداشت شده‌اند؛ محموله‌ای که از بدخشان به‌سوی کابل در حرکت بود.
به گزارش ایراف، فرماندهی پلیس طالبان در ولایت پروان خبر داده است که نیروهای امنیتی این گروه در جریان یک عملیات جاده‌ای موفق شدند ۶۵۶ کیلوگرم سنگ قیمتی لاجورد را که به‌صورت «ماهرانه» در یک کامیون نوع ۵۸۰ جاسازی شده بود، کشف و ضبط کنند.
به‌گفته مقام‌های امنیتی طالبان، علاوه بر این محموله سنگین لاجورد، شش کارتن داروی تقویتی جنسی و سه قبضه تفنگچه کلاک نیز از داخل این کامیون بیرون کشیده شده است؛ اقلامی که به‌صورت مخفیانه در بخش‌های مختلف خودرو پنهان شده بودند.
در خبرنامه فرماندهی پلیس طالبان آمده است که دو نفر در پیوند با این پرونده بازداشت شده‌اند.
این افراد زمانی متوقف شدند که کامیون حامل محموله از مسیر بدخشان به‌سمت کابل در حرکت بود و در محدوده حوزه هفتم امنیتی شهر چاریکار تحت نظر نیروهای امنیتی قرار گرفت.
مقام‌های طالبان تأکید کرده‌اند که بررسی‌های ابتدایی نشان می‌دهد این محموله با هدف انتقال به بازارهای غیرقانونی تهیه شده بود و پرونده متهمان پس از تکمیل مراحل اولیه به نهادهای عدلی و قضایی این گروه سپرده خواهد شد.
طالبان که پس از تسلط دوباره بر افغانستان مدعی تشدید نظارت بر مسیرهای جاده‌ای و مقابله با قاچاق مواد معدنی و سنگ‌های قیمتی هستند، می‌گویند عملیات مشابه در ولایت‌های شمالی و مرکزی ادامه دارد و مسیرهای مواصلاتی تحت کنترل «دقیق و مستمر» قرار گرفته است.
«تی تی پی» به‌دنبال گسترش نفوذ در سراسر پاکستان
اندیشکده پاکستانی از تلاش «تحریک طالبان پاکستان» برای گسترش نفوذ جغرافیایی به سراسر این کشور خبرداد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، اندیشکده پاکستانی «مطالعات صلح و امنیت» در مطلبی نوشت که تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) در سه‌ماهه سوم سال 2026 تلاش کرده با جذب گروه‌های مسلح کوچک‌تر، تقویت فرماندهی مرکزی به ریاست «نورولی محسود» و گسترش فعالیت‌های تبلیغاتی، نفوذ خود را فراتر از مناطق سنتی فعالیتش افزایش دهد.
بر اساس این گزارش، تحریک طالبان پاکستان 17 تیر اعلام کرده بود که دو گروه مسلح به ریاست «حافظ سیف‌الله بلوچ» از منطقه چاغی در ایالت بلوچستان و «مفتی عباس» معروف به «انصاری» از منطقه بونیر در ایالت خیبرپختونخوا با نورولی محسود، رئیس تی‌تی‌پی بیعت کرده‌اند.
گزارش افزود این روند در شهریور نیز ادامه یافت و تی‌تی‌پی از پیوستن چند جناح مسلح از مناطق مهمند، باجور و محدوده کویته-هرنای خبر داد.
مطالعات صلح و امنیت پاکستان تأکید کرد این تحولات بخشی از تلاش تحریک طالبان پاکستان برای ادغام گروه‌های کوچک‌تر در ساختار فرماندهی متمرکز و گسترش شبکه‌های خود در مناطق مختلف خیبرپختونخوا و بلوچستان است.
این گروه همچنین کوشیده است حضور خود را فراتر از وزیرستان شمالی و جنوبی، که از کانون‌های اصلی فعالیت آن به شمار می‌روند، به نمایش بگذارد. در محتوای تبلیغاتی این گروه به فعالیت‌هایی در پیشاور، دیره اسماعیل‌خان، تانک، هنگو، کرم، باجور و دیر پایین اشاره شده است. همچنین انتشار مطالبی درباره مناطقی از بلوچستان، از جمله زیارت، پیشین و پنجگور، و ویدئوهایی با محوریت جنوب پنجاب و ایالت سند، بخشی از تلاش این گروه برای القای گسترش نفوذ جغرافیایی آن بوده است.
با این حال، گزارش تأکید می‌کند محل ضبط برخی از این ویدئوها و گستره واقعی فعالیت‌های عملیاتی مرتبط با آنها به‌طور مستقل تأیید نشده است.
در حوزه سازمانی و رسانه‌ای، تحریک طالبان پاکستان در 14 تیر «مهندس عبدالله» را به‌عنوان مسئول جدید رسانه‌ای خود معرفی کرد و از تغییراتی در بخش‌های وب‌سایت، تولید ویدئو و شبکه‌های اجتماعی خبر داد. این گروه در سه‌ماهه مورد بررسی، مجموعه‌ای از ویدئو، مصاحبه، مستند، پادکست و نشریات تبلیغاتی منتشر کرد.
اندیشکده پاکستانی افزود استفاده از محتوای چندزبانه، ارتقای کیفیت تولیدات رسانه‌ای و بهره‌گیری از فناوری‌های جدید، از جمله ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، بخشی از تلاش این گروه برای تقویت فعالیت‌های تبلیغاتی و جذب نیرو بوده است.
یکی از بخش‌های مهم گزارش به آمار حملات ادعایی این گروه اختصاص دارد. تحریک طالبان پاکستان مدعی شده است که در تیر 315، در مرداد 406 و در شهریور 334 حمله انجام داده است؛ در مجموع، این گروه مدعی انجام یک‌هزار و 55 حمله در سه‌ماهه سوم سال 2026 شده است.
ایران در صدر فهرست مصرف تریاک در جهان؛ آماری نگران‌کننده از میزان مصرف سالانه
انتشار آماری درباره میزان مصرف تریاک در کشورهای مختلف جهان، بار دیگر توجه‌ها را به وضعیت مصرف مواد مخدر در ایران جلب کرده است. بر اساس این رتبه‌بندی، ایران در جایگاه نخست قرار دارد و میزان مصرف سالانه تریاک در کشور حدود ۴۵۰ هزار کیلوگرم اعلام شده است؛ رقمی که طبق گزارش منتشرشده، نزدیک به ۶ برابر مصرف افغانستان است.
به گزارش خبرنگار سلامت ایونا، بر اساس آمار منتشرشده از رتبه‌بندی کشورهای جهان در زمینه مصرف تریاک، ایران بالاتر از سایر کشورها در صدر این فهرست قرار گرفته و افغانستان رتبه دوم را به خود اختصاص داده است.
طبق این آمار، میزان مصرف سالانه تریاک در ایران حدود ۴۵۰ تن برآورد شده است. همچنین گفته می‌شود مصرف تریاک در ایران تقریباً ۶ برابر افغانستان است؛ کشوری که سال‌ها به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تولیدکنندگان تریاک در جهان شناخته می‌شد.
زنگ خطر مصرف تریاک در ایران
انتشار این آمار، سوال هایی را درباره ابعاد مصرف مواد مخدر، وضعیت اعتیاد و اثربخشی برنامه‌های پیشگیری و درمان در کشور مطرح می‌کند.
مصرف تریاک و سایر مواد افیونی علاوه بر پیامدهای جسمی و روانی برای مصرف‌کنندگان، میتواند هزینه‌های قابل‌توجهی به خانواده‌ها، نظام سلامت و بخش‌های اقتصادی و اجتماعی تحمیل کند.
کارشناسان حوزه اعتیاد بر اهمیت آموزش عمومی، شناسایی گروه‌های در معرض خطر، دسترسی به خدمات درمانی و حمایت از افراد در مسیر ترک و بهبودی تأکید دارند.
Copyright ©ariaye 2002_2026
استفاده از مطالب آريا
يی با ذکر ماخذ آزاد است